სადისერტაციო ნაშრომი ეძღვნება ფატიკურ კომუნიკაციას კვლევის ორი შემდეგი ურთიერთდაკავშირებული თვალსაზრისით: ა) ზოგადი თეორიული თვალსაზრისით ვცდილობთ დავადგინოთ, თუ რაში მდგომარეობს ფატიკური კომუნიკაციის ფუნქციური არსი და, ამ არსიდან გამომდინარე, როგორ უნდა აიგოს ამ ფენომენის ადეკვატური და ჭეშმარიტად თანამედროვე ტიპოლოგია; ბ) თეორიული კვლევის შედეგებზე დაყრდნობით განვიხილავთ ფატიკური კომუნიკაციის თავისებურებეს თანამედროვე იტალიის ენობრივ-კულტურულ არეალში.