მოხსენებაში განხილულია უძველესი ქართული ანბანის სახელმძღვანელოები,რომლებიც ქრისტიანული საგანმანათლებლო პრინციპებიდან გამომდინარე, წერა-კითხვის სწავლების პროცესში საკითხავ მასალად ძირითადად ლოცვებსა და ფსალმუნებს იყენებდნენ. ქართული ანბანის პირველი სახელმძღვანელო, რომელმაც ამ პრინციპს გადაუხვია, გახლდათ იაკობ გოგებაშვილის, რომლემაც თაივის ანბანის სახელმძღვანელოებს ხალხურობის პრინციპი დაუდო საფუძვლად, ასევე გაითვალისწინა ყველა სარწმუნოების ქართველთა ინტერესები და თავისი "დედა ენის" 21-ე გამოცემას ასეც წააწერა.