კშიშტოფ კიშლოვსი (1941-1996) პოლონელი რეჟისორი, რომელიც საზოგადოებისთვის ყველაზე მეტად ცნობილია მისი ტრილოგიით "სამი ფერი: ლურჯი, თეთრი, წითელი" (1993-94), რომლებიც სიმბოლურად საფრანგეთის დროშის ფერებს გამოსახავს (თავისუფლება, თანასწორობა, ძმობა). კიშლოვსკის ფილმებიდან არანაკლებ პოპულარულია „დეკალოგი“ (1988), ათი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, რომელიც ეფუძნება ათ მცნებას. „დეკალოგი“ რეჟისორმა გადაიღო კომუნისტური პოლონეთის დასასრულს, როდესაც ვარშავა იყო განსაკუთრებულად ნაცრისფერი და უსახური, როდესაც „ყველგან, ყველაფერში, ფაქტიურად ყველას ცხოვრებაში იგრძნობოდა „უიმედობის განცდა, შიში, რომ უარესი ჯერ კიდევ წინაა“. ამ აპოლიტიკურ, სოციალური საკითხებისგან თავისუფალ ფილმში მთავარი ყურადღება გადატანილია სიკეთისა და ბოროტების, სიმართლისა და სიცრუის უნივერსალურ კითხვებზე, რომლებზეც დაფიქრება თითოეული ადამიანს მარტო უხდება. ფილმი 1989 წელს აჩვენეს ვენეციის კინოფესტივალზე, სადაც აღიარებულ იქნა თანამედროვე კინოს შედევრად. 1994 წელს კანის ფესტივალზე რეჟისორმა განაცხადა, რომ თავს ანებებდა კინოკარიერას. მაგრამ გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე დაიწყო მუშაობა ახალ ტრილოგიაზე: „სამოთხე, ჯოჯოხეთი, განსაწმენდელი“, დანტეს „ღვთაებრივი კომედიის“ მიხედვით. კიშლოვსკის განუხორციელებელი დარჩა ჩანაფიქრი. იგი მოულოდნელად გარდაიცვალა, 54 წლის ასაკაში.